Strona główna

Paryżanka a jednak 100% Polka
Prawie 40 lat temu, wczesnym letnim porankiem w szpitalu tuż przy Katedrze Notre-Dame w Paryżu urodziłam się ja – kruczoczarne włosy i ciągły płacz były moim znakiem rozpoznawczym..

I tak pierwsze 12 lat życia spędziłam w stolicy Francji czyli mieście Miłości.
To czego się przez te lata nauczyłam ukształtowało mnie i jest we mnie do dzisiaj.
Wartości, które przekazali mi rodzice oraz francuska i polska szkoła prowadzą mnie przez życie.

Zawsze byłam inna. We Francji byłam Polką a w Polsce byłam Francuską.
Przez ponad 20 lat byłam rozdarta między tymi dwoma krajami, do czasu, kiedy podjęłam ostateczną decyzję, że wracam do Polski, bo tu jest moje miejsce. To była jedna z pierwszych bardzo poważnych decyzji i w momencie kiedy ją podjęłam poczułam spokój i radość.

Ten spokój był i jest dla mnie dowodem, że była to dla mnie dobra decyzja.

Od ok. 12 lat dbam o swój rozwój osobisty, zaczęłam od czytania książek, od rozmów z przyjaciółmi na tematy sensu życia, małymi krok życie prowadziło mnie po różnych wybojach i nierównościach by tak naprawdę stawać za sobą i odkrywać swoją moc i talenty, których dotąd nie znałam, a jeśli znałam to nie wiedziałam jak wykorzystać. 

Kiedy nadszedł czas totalnego wycieńczenia psychicznego i emocjonalnego w życiu osobistym zdałam sobie sprawę, że albo wezmę życie w soje ręce, albo z każdym dniem będę słabnąć i ginąć aż stanę się cieniem siebie samej. Postanowiłam zawalczyć o siebie ponieważ uświadomiła, że moi bliscy się o mnie nie zatroszczą i nie dlatego, że nie chcą tylko dlatego, klucz do mojego szczęścia posiadam ja sama.

Setki godzin spędzone na szkoleniach doprowadziły mnie do miejsca, w którym jestem dzisiaj, do miejsca, w którym się spełniam, robię to co kocham, wciąż się uczę i doszkalam choć w szkole nigdy nie byłam prymuską a dzisiaj czerpię z tego ogromną radość, bo w końcu odnalazłam swoją ścieżkę zawodową, która jednocześnie jest pasją.

Na koniec zadam Ci pytanie : Czy wiesz po co przychodzi do nas radość ?
Masz 3 sekundy – 1, 2, 3… czas minął 🙂

Odpowiedź brzmi : po to żeby nam powiedzieć, że mamy robić więcej tego co nam sprawia radość. Jednocześnie Radość potrzebuje by się nią dzielić, dlatego zapraszam Cię do mojej przestrzeni. Chcę podzielić się z Tobą moją radością,

Otulam czułością, Olivia